Waldrada Onzea

Het verloren geheim

Waldrada Onzea maakt naast abstracte en figuratieve schilderijen ook ruimtelijke installaties. Naast olieverf hanteert ze een verscheidenheid aan materialen zoals bister, latex, was, plastiek, metaal, plexiglas, objets-trouvés... Ze experimenteert met ruimte, vorm en materie in een voortdurend ont- rafelen en transformeren van de menselijke figuur.

Zij thematiseert het identiteitsverlies en de kwetsbaarheid van de mens. Het schilderij A Family Affair toont een intimistisch familieportret waar de uniciteit van elk individu opgaat in een grotere entiteit. De familie poseert als een kleine, hechte gemeenschap. Maar daarachter blijft een geheim soms eeuwig verborgen.

Deze fascinatie voor het geheim ligt aan de basis van haar werk. In een bevreemdend, beklijvend universum lijkt de figuur in haar schilderijen te verdwijnen of te zijn versluierd. Alsof we getuige zijn van een op handen zijnde beroving van het menselijke beeld.

Vanuit het platte vlak van het doek ontstaan meer ruimtelijk installaties, waarbij ze vooral werkt met latex afgietsels van poppen en organische materialen. Zo baseerde ze een reeks op het oude forensische onderzoek naar materiële sporen en identificatie. Haar installaties verbeelden de buitenlaag van het lichaam dat zijn geheimen niet zomaar prijsgeeft. Ze creëren tevens een volledig nieuwe identiteit. Aan het laag na laag verhullen  gaat de vraag vooraf: ‘Wat doen mensen met hun geheimen en de sporen die ze achterlaten? En hoe gaan die geheimen een eigen leven leiden?’

Zelden vertrekt Waldrada Onzea vanuit een vooropgezet plan. Haar werk ontstaat vrij intuïtief, meestal vanuit een idee dat voortbouwt op een vorig werk. Zo ontstaan reeksen, die door het repetitief materiaalgebruik niet alleen inhoudelijk maar ook formeel één grote installatie vormen. Een installatie die nooit af is: een steeds evoluerend work-in-progress.

Het experiment staat daarbij centraal. Naargelang het onderwerp schildert ze dik of in dunne lagen over elkaar. Soms schildert ze nat in nat en maakt gebruik van de lange droogtijd van olieverf. Zo schraapt ze stukken weg, tekent erin met een puntig voorwerp of mengt rubber door de verf. Bister gebruikt ze omwille van het oncontroleerbare aspect tijdens het droog- en verkleuringsproces.

Waldrada Onzea schildert een intrigerende, verborgen wereld. In de hedendaagse, transparante samenleving dreigt het verborgene zijn intensiteit en waarde te verliezen. In haar werk is er dan ook steeds een ongrijpbare rest. Hierdoor baadt het in een sfeer van geheimzinnigheid. Tegelijk gaat zij hier op een speelse manier mee om, in een steeds ver- der uitdijende ontdekkingstocht van de verbeelding.

© Eva Steynen, Antwerpen, Oktober 2010

website Waldrada Onzea