Mehdi-Georges Lahlou

De utopie van het lichaam

De performances, installaties en foto’s van Mehdi-Georges Lahlou situeren zich op het kruispunt van de grensoverschrijding. Hij thematiseert genderidentiteit en -lichaam in cultuur en religie en hoe de Westerse en Moslimcultuur daarmee omgaan. Met zijn werk, zo stelt Lahlou, wil hij vragen stellen over de mogelijkheden en de rekbaarheid van zowel het begrip identiteit zelf als de deconstructie van die identiteit.

Vertrekpunten zijn de eigen identiteit en lichaam in combinatie met het onderzoek naar de representatie van lichaam en gender in de Islamitische cultuur. Zelf is hij kind van twee culturen: de westerse via een Spaanse moeder en een Islamitische via een Marokkaanse vader. Zoekend naar de iconografische en mythische elementen uit de oude wereldgodsdiensten verbeeldt hij de invloed van de Islam op het westerse lichaamsbeeld en omgekeerd.

Niet het vermengen is daarbij van belang, beide culturen staan in een duale relatie tot elkaar. Deze dualiteit toont zich subtiel in poëtische zelfportretten, waarin elementen van beide religies naast elkaar aanwezig blijven. Ze vullen elkaar aan tot een nieuw geheel. Deze ‘tweeslachtigheid’ ligt ook in de figuur van de travestie waarmee hij het man-zijn relativeert. In Marokko ligt er, in vergelijking met andere moslimlanden, op travestie een veel groter taboe.

De travestie als metafoor voor de grensoverschrijding als ontmoetingspunt tussen twee culturen. Travestitisme betekent het dragen van kleren van het andere geslacht. Een fenomeen dat zowel in de westerse als oriëntaalse samenleving reeds eeuwen in de cultuur aanwezig is, denk maar aan opera’s waar mannen een vrouwelijk personage vertolken.

Die ambiguïteit is voortdurend aanwezig bij Mehdi-Georges Lahlou. Het fictieve karakter van het ‘vermommen’. Het verkleden en het daarmee samenhangende veranderen van de lichaamstaal. De ontdubbeling van het spiegelbeeld: ‘Ik ben het, maar ik ben niet meer ik’. Het effect op de identiteit van de persoon en de zelfperceptie. Is hij/zij man of vrouw?

Inspiratie haalt Mehdi-Georges Lahlou uit antropologische teksten en de kunstgeschiedenis van beide culturen. Hij toont een universeel beeld, een metafoor van onze samenleving. Niet het assimileren is van belang, maar het incorporeren. Het zoeken naar ‘onmogelijke connecties’ tussen beide culturen. Een soort nieuwe nostalgie van de onmogelijkheid. Dit utopische aspect maakt humor en zelfrelativering mogelijk. Het zijn echter geen beelden die nostalgisch terugkijken, maar ze vertolken een verstilde tango op de rand van de utopie.

© Eva Steynen, Antwerpen, Oktober 2010

website Mehdi-Georges Lahlou