Kumi Oguro

Aan gene zijde van de tijd

In de beelden van fotografe Kumi Oguro ligt een verwarring vervat die zich ook in onze dromen manifesteert. Zij plaatst haar vrouwelijke modellen in een onnatuurlijke houding op bizarre plaatsen in de ruimte. Binnen het kader suggereert ze wat buiten beeld blijft, een soort onbewuste aanwezigheid.

Zij gebruikt haar modellen als marionetten in een ongewone setting. Ze verschijnen als slaapwandelende wezens in een gecreëerd droombeeld. De kunstenaar als choreograaf van het onderbewuste. Maar ook al controleert zij de enscenering, toch laat Kumi Oguro de mogelijkheid voor de accidentele verrassing. De spontane beweging van een model is soms bijzonder mooi.

Haar beelden lijken verstild in tijd een ruimte. Het gelaat van de modellen is nooit echt zichtbaar. Ze zijn van elke lichaamsexpressie ontdaan. Als poppen die liggen te wachten om opnieuw tot leven te worden gewekt. Enkel hun houding herinnert aan een eerdere, als het ware plots versteende, activiteit. Zij evoceren een wereld waar alles abrupt stil is gevallen. Anonieme wezens die ronddwalen in een soort niemandsland, vergeten door de tijd.

De expressionistische belichting en het opvallend spel met het ‘hors-cadre’ refereert naar invloeden uit de filmesthetica. Ze geven het kijken iets ongemakkelijk. Onze blik hapert door het onnatuurlijke, maar dwingende kader. Telkens is er een element dat verstoort. Alsof de figuren daar al eeuwig liggen en de natuur haar garen rond hen spint.

De personages stralen een enorme rust uit, alsof ze zelf met de dingen vergroeid zijn. Die natuurlijkheid verbeeldt het vertrouwen tussen de fotografe en haar modellen. De overgave van het model aan de instructies, zonder te weten welk beeld de fotografe ziet in haar lens. Kumi Oguro maakt die sfeer, die compliciteit, tastbaar.

Juist vanuit dit vertrouwen ademen de intrigerende creaturen een puurheid en een grote menselijkheid. Alsof ze zich, hier in deze droom of nachtmerrie, ontdaan van hun eigen lichaamstaal, meer bewust zijn van zichzelf. In het werk van Kumi Oguro lijken de jonge vrouwen hun fragiliteit voluit te dragen. Stille bezoekers van de slaap, die zo weer kunnen verdwijnen en opgaan in de omgeving. Vervluchtigen naar een andere wereld die toch heel erg de onze blijkt.

© Eva Steynen, Antwerpen, Oktober 2010

website Kumi Oguro