Inge Bos

De menselijke figuratie als na-beeld

Inge Bos schildert en tekent zowel op grote houten panelen als op papier. Ze werkt in reeksen met als vertrekpunt eigen teksten en foto’s of de handeling van het schilderen zelf. Een werk ontstaat vanuit een al dan niet gezochte structuur: wat reeds aanwezig is, zoals de nerven van het hout. Bij de tekeningen op papier legt zij een eerste basis met onbestemde vormen zoals uitgelopen inktvlekken.

De menselijke figuur staat bij Inge Bos centraal. Net zoals in de tekeningen die zij exposeert tijdens [Don’t] Mind the Body toont zij de meisjesachtige vrouw als archetype. Vaak zijn het afgeleiden van een zelfportret. Ze representeren een verloren paradijs. Het verlies van het kind-zijn. Droombeelden die refereren naar mythische figuren uit het collectief bewustzijn zoals de schikgodinnen of beelden uit de tarot. Het innerlijk beeld als momentopname, een oprisping van een onderliggende stroom. Een figuur die elk moment kan veranderen.

De tekeningen op papier laten de onderliggende Rorschach-achtige inktvlekken zichtbaar. Bij de panelen werkt Inge Bos met transparante olie en pigment. De getekende figuren laat zij aanwezig onder de transparante lagen. In tegenstelling tot het papier waar alles zichtbaar blijft, zuigt een paneel soms een deel van de schildering volledig in zich op. Er ontstaat een afstand met het oorspronkelijke beeld waarbij de eerste invulling van de kunstenaar zowel letterlijk als figuurlijk verdwijnt. Enkel de tekst bij haar tekeningen verwijst nog naar een vage intentie van het moment. Soms zetten ze de toeschouwer op een verkeerd been waardoor een nieuwe betekenis ontstaat. Taal en de stilte van het beeld onthullen en verhullen elkaar.

Inge Bos’ oeuvre thematiseert de vluchtigheid van zijn en niet-zijn. In een voortdurende beweging van her-kennen en ontkennen. ‘Opbouwen en afbreken’. Het onderbewuste als een verstild proces dat opeens naar buiten komt en de figuratie in beweging zet. Binnen een beeld zoekt zij naar verschillende lagen van verschijningsvormen. Door de overlappingen interageren de figurale ruimte en betekenis met elkaar. De tekeningen en panelen vormen dan ook een soort ‘Gestalt’. ‘Het lichaam als een vertraagd achtergebleven beeld van wat er zich geestelijk afspeelt’. De figuur in ontwikkeling. Nooit is het wat je in eerste instantie ziet, telkens is er een element aanwezig dat de waarneming verandert. Betekenis en betekenaar liggen nooit helemaal vast.

© Eva Steynen, Antwerpen, Oktober 2010

website Inge Bos